لَعَنَهُ اللَّهُ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيبًا مَفْرُوضًا ﴿۱۱۸﴾ وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَمَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُبِينًا ﴿۱۱۹﴾ يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا ﴿۱۲۰﴾ أُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا يَجِدُونَ عَنْهَا مَحِيصًا ﴿۱۲۱﴾ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا ﴿۱۲۲﴾
لعنت کرد اورا اللّه تعالی و گفت او (شیطان) البته میسازم از بندگان تو حصه مقرر ﴿۱۱۸﴾
و البته گمراه میکنم ایشان را و البته امیدوار می سازم ایشان را و البته می آموزم ایشان را که بشگافند گوش های چهارپایان را و البته می آموزم ایشان را تا تغیر دهند صورت های آفریده اللّه تعالی را - و هر که بگیرد شیطان را دوست (به اطاعت) غیر از اللّه تعالی به تحقیق زیان کرد زیان اشکار ﴿۱۱۹﴾
وعده میدهد شیطان ایشان را و امید میدهد ایشان را ، و وعده نمی دهد به ایشان شیطان مگر فریب ﴿۱۲۰﴾
این کسان جای شان جهنم است و نمی یابند از آنجا راه فرار ﴿۱۲۱﴾
و کسانی که ایمان آوردند و عمل کردند به طریقه نبی صل اللّه وعلیه وسلم زود درآریم ایشان را در جنت های که روان است از زیر آنها جوی ها همیشه باشند در آن همیشه وعده کرده اللّه تعالی راست کرده و کیست راست تر از اللّه تعالی در گفتار ﴿۱۲۲﴾
[۱۱۸] از بندگان سهم گرفتن این است که کسی را مشرک ساخت یا کسانی نام های شرکیه می گذارند - یا کسانی پیروی اورا می کنند -
[۱۱۹] (وَلَأُمَنِّيَنَّهُمْ) امید دادن است که گناه را برایش طاعت آشکار کند و آن بدعت است (آذَانَ الْأَنْعَامِ) آن چهارپایان که آنها بر خود حرام کنند و گوش آنها را برای علامت قطع کنند و برای آن بحیره می گویند (خَلْقَ اللَّهِ) خلقت اللّه تعالی یعنی شکل انسان است که بدون حکم شرعی آنرا تغیر می دهند مرد خود را مشابه زن می سازد و زن خود را مشابه مرد می سازد ریش تراشیدن و از مشت کوتاه کردن نیز در آن داخل است دیگر خلقت اللّه تعالی دین اللّه تعالی است که آن توحید و سنت است که انها به شرک و بدعت تغیر می دهند -
[۱۲۰] وعده این است که با معصیت طمع جنت می دهد و آرزو عمر زیاد می دهد -
[۱۲۱] این تخویف اخروی است (مَحِيصًا) جایگاه فرار و به جایگاه پناه گرفتن گفته می شود -
[۱۲۲] این مژده اخروی است (وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا) با این افعال پنهان است وعداللّه وعداً حقّهً حقّاً -